قرار است تا وقتی که نوشته های جدید امین(http://hypercapital.blogfa.com/) هنوز برایم نا مفهوم نشده و می توانم دنبال کنم ، کامنت بنویسم. کامنت ها را اینجا هم می گذارم تا صرفا در کامنت دونی وبلاگ مزبور گم و گور نشوند
برای پست تاریخ 18 ا ردیبهشت

الف در جامعه ی مردمان بدوی مفروض ، الماس ارزش مصرف ندارد.بلکه صرفا ارزش مبادله ( تجارت خارجی ) دارد.در جامعه ی مردمان گیاهخوار، گوشت شکار ارزش مصرف ندارد.ارزش مصرف به اوضاع عمومی وجه تولید در جامعه ی مفروض هم بستگی دارد. در جامعه ی روم باستان ، روغن ترمز ارزش مصرف ندارد.

ب در نظام زبان ، هیچ جنبه ی روان شناختی که دلالت خاصی به دال ببخشد وجود ندارد(حتی در باره ی نام آوا ها هم جنبه ی قراردادی قابل توجه است . ) رابطه ی دال و مدلول ، چنان که سوسور می گوید کاملا تصادفی است . رابطه ی کالا و نیاز انعطاف پذیر است ، ولی دل بخواهی نیست . برس توالت برای مسواک زدن مناسب نیست! ارزش مصرف ساختاری چون دلالت (یا اگر بخواهی حیث التفاتی آگاهی ) دارد.اما چونان تلقی سوسوری از دال نیست. بیشتر شبیه دلالت یک شکل گرافیکی است .

ج ارزش مبادله مجرد است. یعنی این که کمی است . مقدار مشخصی از ساعات کار مجرد ساده است . ارزش کلمه در نظام افتراقی زمان بی نهایت مشخص است! نمی فهمم این دو چه ربطی به هم دارد!